KNJIGE IV

Predstaviću vam četiri knjige domaćih autora. To su sjajni pisci Dragan Velikić, Strahinja Kastratović i Zdravko Stojanović.

Dragan Velikić - Bonavia u izdanju Lagune.

Dragan Velikić (Beograd 1953), književnik, diplomirao svetsku književnost sa teorijom književnosti na beogradskom Filološkom fakultetu. Od 1994. do 1999. bio je urednik izdavačke delatnosti Radija B92. Pisao je kolumne za NIN, Vreme, Danas i Reporter. Od juna 2005. do novembra 2009. bio je ambasador Republike Srbije u Austriji.
Knjige Dragana Velikića prevedene su na petnaest evropskih jezika. Zastupljen je u domaćim i inostranim antologijama proze. Za svoju književnost 2013. dobio je Nagradu grada Budimpešte. Živi u Beogradu.

Fotografije su skenirane naslovnice i kolaž napravljen za potrebe animacije.


Strahinja Kastratović - Čak mi je i pas uginuo u izdanju Delfi knjižare.
Strahinja Kastratović je advokat, pisac i slikar.

O knjizi:
Pišući o ljubavi, o ličnim i porodičnim lomovima, o dugom i neizvesnom putu ka varljivoj sreći i nesreća-ma, o smrti i prolaznosti, Kastratović je napisao roman koji ne falsifikuje i ne glorifikuje, već traga za smislom i razlogom postojanja. Ovo delo čita se u jednom dahu, potvrđujući Kastratovićevo značajno mesto u savremenoj srpskoj prozi.


Strahinja Kastratović - Ljubav opasana tugom u izdanju Narodne knjige.

O knjizi:
Uzevši za junaka svog romana umetnika na granici između zrelog doba i starosti i smestivši ga u jedan pažljivo odabran ambijent, Strahinja Kastratović došao je do najvažnijih preduslova za priču koja se podjednako razvija i u ravni stvarnosti i u sferi fantastike. Slika jednoličnog životnog ambijenta i jako oskudnih veza sa drugim ljudima podloga je na kojoj se ostvaruje i neobična ljubavna priča i preplet stvarnog i maštenskog.



Zdravko Stojanovic - Ljubav U Vitenburgu u izdanju Srpske Književne Zadruge.

O knjizi:
Roman prvenac Zdravka Stojanovića, Ljubav u Vitenburgu nastao na osnovu porodične istorije koju je autor saznao od svog dede i donosi priču o povratniku iz Prvog svetskog rata i otvara osetljivo i bolno pitanje sudbine ratnih zarobljenika na radu u tadašnjoj Austrougarskoj monarhiji.

Nit romana predstavlja strastvena ljubav koja se rađa između Srbina i Švabice Eme, nećake Fridriha Klata, na koju u početku niko ne gleda blagonaklono, da bi posle četiri godine Mihaila prihvatili kao Eminog budućeg muža. Nerealne planove o sreći sa Nemicom ruši savest koja se Mihailu javlja odmah po povratku u Srbiju, videvši bedu, pustoš, glad i nesreću, koju su njegovi najbliži trpeli dok on nije imao predstavu šta se u njegovoj zemlji dešavalo.
Jezik i stil pisanja, duboko nam dočaravaju strahovite lomove koje je srpski narod preživeo, lične drame pojedinaca i intimni svet glavnih junaka, čije su se težnje rušile pod naletom čudovišne  realnosti.
Zdravko Stojanović se ne zadržava samo na priči iz Prvog svetskog rata. Čitajući roman saznajemo Mihailovu sudbinu, kao i sudbinu čovečanstva u godinama koje slede. Mihailo preživljava ličnu dramu izgubivši u ratu oca, majku a posle rata i starijeg sina. Njegova verna Nikoleta saznaje za aferu u Vitenburgu i do smrti mu je ne oprašta. Vrhunac pripovedanja predstavlja dolazak Eminog brata 1941. godine u Ćupriju u uniformi Vermahta, kao i saznanje da je Rihard, sin iz te veze, postao član SS trupa. Mihailova unutrašnja borba sa sopstvenim osećanjima prema Emi i Nikoleti biva potisnuta pod teretom užasa koje Drugi svetski rat ostavlja u dušama i životima svih likova u romanu.Osnova ovog, u biti, romana-hronike nije ni opravdanje ni osuda Mihailovog postupka već samo namera da se na jedan reportažni način opiše ratni pakao, društveno istorijska previranja i intimni svet svih junaka koji su najviše propatili u vrtlozima ratnih stradanja. Pisac na jedan duboko dirljiv način, pokušava da prikaže unutrašnju borbu Mihaila starca sa mladim zarobljenikom, bitku između dva sveta,dve kulture i različite doživljaje koje na kraju savest i čast stavljaju u ravnotežu.